بایگانی “The Division”

نقد و بررسی نسخه آزمایشی بازی The Division

پنج شنبه, ۱۵ بهمن, ۱۳۹۴

 نقد و بررسی نسخه آزمایشی بازی The Division

در این روز‌ها که فساد جانی و مالی همه جا را فراگرفته و شهر‌های بزرگی مثل New York در حال تخریب هستند، کمتر کسی یا بهتر است بگوییم کمتر کسانی وجود دارند که می‌توانند در این آشوب بزرگ زندگی کنند؛ اما همیشه کسانی بوده‌اند که مانند قهرمانان هالیوودی از جان با ارزش خود بگذرند و برای مردم کشورشان تا آخرین قطره خون بجنگند. چه کسی می‌داند؟ شاید شما هم جزو این دسته از افراد باشید! زمستان سرد و تاریک New York متفاوت تر با سال‌های دیگر است چرا که…فساد آمریکا، مرگ نیویورک | نقد و بررسی نسخه آزمایشی بازی The Division

سخن نویسنده
بازی the Division محصول جدید و مشترک شرکت Ubisoft Massive ،Ubisoft Red Storm ،Ubisoft Reflections و Ubisoft Annency در سال ۲۰۱۳ در نمایشگاه E3 طبق سنت‌های همیشگی کمپانی Ubisoft رونمایی شد. The Division در همان روز‌های اول آنقدر با قدرت ضاهر شد که بیش از ۹۰ درصد بازیکن‌ها فکر می‌کردند این بازی با جادوی خاصی که دارد، صنعت بازی‌های رایانه ای را متحول خواهد کرد. اکنون پس از گذشت تقریبی ۳ سال از رونمایی آخرین اثر استاد Tom Clancy این درصد رو به کاهش شدید است. دلایل متفاوتی برای کم شدن طرفداران برای این بازی است. یکی از این دلایل که در این زمان برای اغلب بازیکن‌ها مشخص شده است کاهش کیفیت بازی بوده، چرا که با یک بررسی کوتاه و جزئی می‌توانید به کاهش گرافیک و دیگر موارد جزئی طی این سه سال پی ببرید. خوشبختانه با عرضه به موقع نسخه آزمایشی، Ubisoft توانست از کاهش روز افزون هواداران این بازی جلوگیری کند؛ اما همه ما می‌دانیم که نسخه‌های آزمایشی عرضه شده برای بازی‌های مختلف دارای اشکالات بسیار بزرگی هستند و ما فکر می‌کنیم که این مشکلات در نسخه اصلی به حداقل خواهد رسید ولی همیشه اینگونه نیست. متاسفانه نسخه‌های آزمایشی که تا به این لحظه برای بازی‌های مختلف عرضه شده از سرور های خوبی بهرمند نیست‌اند. به همین ترتیب The Division از این قاعده مستثنی نیست و سرور ها بسیار مشکل دار هستند. از نظر عده ای شاید این وضعیت بد سرور ها به خاطر درخواست بسیار بالای بازیکن‌ها می‌باشد و عده‌ای هم این عقیده را دارند که چون این فقط یک نسخه آزمایشی است نباید به سرور های آن امید داشت. به این گفته‌ها بالاخره «بنده» موفق به تجربه ایننسخه آزمایش شده‌ام و در ادامه قصد دارم تا خوبی‌ها و بدی‌های این نسخه آزمایشی را در قالب یک نقد و بررسی در اختیار شما خوانندگان قرار بدهم. نمراتی که در آخر مقاله به این بازی داده شده یا ایرادات وارد شده صرفا از روی نسخه آزمایشی این بازی بوده و ممکن است نصف این ایرادات در نسخه اصلی بر طرف شود. نقد این بازی با نقد بازی اصلی جداگانه خواهد بود.

ادامه مطلب»

در «دیویژن» چه می‌توان کرد؟|گيمزنت

پنج شنبه, ۱ بهمن, ۱۳۹۴

در «دیویژن» چه می‌توان کرد؟

کم‌کم به تاریخ عرضه‌ی بازی نزدیک می‌شویم و رسانه‌ها دست از سر این عنوان بر نمی‌دارند. یوبی‌سافت در این مدت تمام تلاش خود را کرده تا مردم را مجاب کند نسخه‌ی آزمایشی این بازی بزرگ را امتحان کنند. اتفاقی که با مشخص شدن تاریخ عرضه و حجم این نسخه‌ی آزمایشی برای رایانه‌های شخصی با جدیت دنبال می‌شود. اما با این‌که هنوز برای امتحان کردن بازی فرصت باقی است، دوستان ما در یوروگیمر این بتا را امتحان کردند و نتایج را گزارش دادند. مقاله‌ای که در ادامه می‌خوانید به خوبی به ما توضیح می‌دهد که در دنیای دیویژن چه می‌توان کرد و بازی اساسا چگونه است و چه لذتی دارد.

در The Division چه می‌توان کرد؟ اگر بخواهیم به ساده‌ترین روش بیان کنیم، در دنیای باشکوه آشنا و بی‌اشکال نیویورکی که به تازگی خالی از سکنه شده می‌گردید و در تلاش برای بالا بردن رقم‌های قابل مشاهده بر روی صفحه، به اشیاء/افراد تیراندازی می‌کنید. به این ارقام که از سر دشمنان به سمت بالا حرکت می‌کنند نگاه می‌کنید و به امید اسلحه‌ی جدیدی که قادر به ایجاد ارقام بالاتری است، می‌نشینید. شاید هم حتی برای به دست آوردن یک کلاه جدید، به دفاع کردن بپردازید. به طور کل، یافتن جریان بازی کار دشواری نیست. شاید حتی در زمانی نه‌ چندان دور، چیزی شبیه به این بازی را تجربه کرده باشید.

در سال ۲۰۱۳ «دیویژن» به راحتی توانایی حیرت‌زده کردن مخاطبین را داشت؛ یک بازی دنیای-باز، با گرایش به MMO و تله‌گذاری‌های دشوار تام کلنسی. ترکیب تیراندازی مخفیانه و نقش‌آفرینی قدرتمند این بازی، اندکی در بهبوهه‌ی یک پیش‌نمایش در E3 گم شد. تمام چیزی که توجه اکثر مردم را به خود جلب کرد، درب ماشین ‌ها بودند که در میان تیر‌اندازی‌های پرسروصدا، هنگامی که بازیکن پشت خودرو‌ها پناه می‌گرفت به آرامی بسته می‌شدند.

شما البته همچنان قادر به بستن آن درب‌ها هستید. بیماری شایعی که باعث شده است خیابان‌های شهر به طرز عجیبی متروک باشند به نظر می‌رسد که ساکنین منهتن را وادار به تعجیل کرده باشد، چرا که برخی درب‌ها باز هستند و کابوسی ورای سقوط و از بین رفتن بشر متمدن را برای هرکس که شخصیتی حتی اندک متزلزل داشته باشد به ارمغان می‌آورد. پس از گذشت این همه سال برای تولید این بازی، ۵ دقیقه‌ی اولی که مشغول بازی دیویژن بودم را به بستن درب‌های تمامی خودرو‌ها در خیابانی گذراندم که زمانی بیش از حد شلوغ بود.

همکار من نیز در این حین، مشغول تست کردن قدرت تخریب در بازی بود و به پنجره‌ها و لاستیک خودرو‌ها شلیک می‌کرد که بادشان با صدای لذت بخشی خالی می‌شد. مسئول طراحی رابط‌ کاربری بازی‌سازِ دیویژن، یعنی Ubisoft Massive که مشغول نظاره‌ی ما بود، صبورانه اوضاع را تحت نظر داشت. او متوجه بود که چه کارهایی در اولویت‌اند.

TCTD_1601_web_screenshot_agent_pistol.jpg

پس از این، به سراغ اصل مطلب در مورد دیویژن رفتیم که عبارت است از یک چرخه‌ی لذت بخش آشنا از لوت کردن و لول‌آپ؛ که بهترین و لذت‌بخش‌ترین حالتش زمانی است که با دوستانتان این کارها را انجام می‌دهید. مسلما در نحوه‌ی شلیک به سر و جان کاراکتر‌ها در بازی دیویژن چیزی بیش از یک شباهت ساده با “Destiny” وجود دارد و موفقیت این بازی تیراندازی، به احتمال زیاد یاری دهنده‌ای برای بازاریابی دیویژن بوده و این بازی را حتی بهتر از هر شیوه‌ی معرفی خود یوبی‌سافت به مخاطبین شناسانده است.

«مگنوس یانسن»، کارگردان دیویژن گفت: “نتایج نشان داده‌اند که تلفیق تیراندازی با عناصر نقش‌افرینی فکر خوبی بوده‌ است. هیچ‌وقت به این موضوع شک نداشتم، اما دسته‌ای از افراد که تنها به صورت سطحی به این مسئله فکر کرده‌اند ممکن است گمان کنند که نمی‌توان این دو سبک را با هم ترکیب کرد. همانند مسائلی مانند نماینده داشتن من؛ اهمیت پیدا کردن سبک تیراندازی و یک بازی نقش آفرینی که در آن ارقام نتیجه‌ی نبرد را مشخص کنند، برای هم‌زیستی این دو سبک نیز مشکلی وجود ندارد و این چیزی‌ است که همیشه از بابت آن اطمینان داشته‌ایم.”

مقایسه کردن دیویژن با دستینی کار را بسیار ساده می‌کند، اگرچه که برخی مواقع رقابت ایجاد شده بین این دو، برای هر دو بازی، عادلانه نخواهد بود. مدل دنیای-باز ساخته شده از منهتن توسط یوبی‌سافت، در مقیاس واقعی است و از تمامی سیاره‌های موجود در دستینی، روی هم، دلچسب‌تر و عظیم‌تر است. جو دیویژن نیز استثنایی است. باد سرد و خشن زمستانی به بخش اعظم سیمانی نیویورک می‌وزد. این بازی پر از آن دسته از جزئیاتی است که بازی‌های تام کلنسی را منحصر به فرد می‌کنند و فضاهای تخریب شده در طی هرج و مرج بسیار دیده می‌شوند.

یوبی‌سافت ادعا‌های زیادی مبنی بر این که دیویژن جذابیت‌های بسیاری برای بخش تک‌نفره‌ی بازی خواهد داشت می‌کند و این مسئله که مراحل آن طولانی و لذت‌بخش باشند؛ ممکن است به حقیقت بدل شود؛ که البته اگر با دوستانتان بازی کنید، لذت‌بخش‌تر خواهد بود.

فضای خلق شده بی‌نقص است و با این وجود که درک بزرگی آن مشکل است، حس کوچکی القاء شده در مقابل بزرگی فضا قابل توجه‌ است. یوبی‌سافت حربه‌ای به کار برده است که به شما اجازه می‌دهد هیچگاه منتظر انتخاب حریف یا بارگذاری نشوید.

ما پیش از ورود به دنیای اصلی در بازی، در جایی بودیم که شبیه به سنترال پارک به نظر می‌رسید. تیم تیراندازی سه نفره‌ی ما نیز به هم وابسته نیستند و می‌توان آزادانه در بازی پرسه زد. مراحل در فضای بازی قابل اخذ هستند و اغلب شما را به سمت ساختمان‌هایی راهی می‌کنند که در محوطه‌ای کوچک، می‌بایست پیش از رسیدن به باس‌ها، گروهی از دشمنان را از بین ببرید.

دیویژن در رابطه با گرایشاتش به نقش‌آفرینی، نسبت به دستینی واضح‌تر عمل کرده است و دنیای کلنسی، با تمام تکنولوژی‌هایش، شاخه‌ای را می‌سازد که مانند درخت کریسمس پر زرق و برق است. شما می‌توانید هر زمان که بخواهید توانایی‌های کاراکتر خود را تغییر دهید. هرچه که به سقف پیشرفت فعلی در دیویژن نزدیک‌تر می‌شوید (در حال حاضر، ۳۰)، درگیری‌ها رضایت‌بخش‌تر، عمیق‌تر و حرفه‌ای‌تر می شوند و شما به همراه تیمتان نقش‌های حمایتی و حمله‌ای می‌گیرید. باف‌ها و دی‌باف‌ها نیز به بازی تیر‌اندازی سوم شخص افزوده شده‌اند. این‌ها ترکیبی هستند که می‌توانند بسیار خوب عمل کنند.

البته لذت بردن از این بازی به زمان احتیاج دارد و راهی برای خلاصی از تیراندازی شل و ول دیویژن نیست؛ مشکلی که به دستینی وارد نیست. سطح تخیل معمول بازی نیز لوت‌های عادی را در پی دارند و برای مثال، به دست آوردن یک محافظ زانو‌ی جدید، آنچنان برای تخیل فرد رضایت‌بخش نیست. (گرچه یانسن وعده‌ داده است که در نسخه‌ی نهایی، امکانات بیشتری برای ظاهر بازیکنان بجود خواهد داشت). دیویژن این مشکل را با اضافه کردن صفر به مشخصات اسلحه‌ها جبران کرده است که باعث می‌شود شما را شگفت زده کنند.

TCTD_1601_web_screenshot_furnace.jpg

البته یوبی‌سافت باهوش‌تر از آن است که تنها ارقام و اعداد بزرگ را استفاده کند و در این بازی، ردپایی از یک تخیل خارق‌العاده به چشم می‌خورد. دارک‌زون – یک منطقه‌ی مخصوص PvP در مرکز نقشه که امکان درگیری بین بازیکن‌ها را فراهم می‌کند – یک تجربه‌ی PvP منحصر به فرد را برای بازیکنان ممکن می‌کند. جوایز بیشتری نیز وجود دارند و هنگامی که مشغول گذار در خیابان‌های تاریک هستید، ممکن است به دیگر بازیکنان برخورد کنید و در آن لحظات تنشی به واسطه‌ی حق انتخاب برای درگیر شدن یا همکاری برای از بین بردن دشمنان سطح بالاتر در بازی ایجاد می‌شود. هیچ تضمینی نیست که حتی هم‌تیمی‌های شما نیز زمانی که پیروز شدید، علیه شما اقدام نکنند؛ چرا که امکان برداشتن مقداری از موجودی‌ بازیکنانی که مغلوب می‌شوند وجود دارد.

این دسته از افکار تازه هستند که باعث می‌شوند دیویژن، عنوانی کاملا خاص جلوه کند. بازی‌های دیگری نیز ممکن است این راه را در پیش گرفته باشند، اما نکته‌ی قابل توجه اینجا است که یوبی‌سافت به چه میزان به اهداف خود برای این بازی پایبند بوده است. (اگرچه این موضوع ممکن است برای ویژگی‌های بصری زیر سوال برود، اما یانسن برای دفاع آماده است: “من کاملا از شرایط راضی‌ام. بازی بسیار وسیع است و زمان‌های مختلف روز در مکان‌های مختلف نیویورک را در بر می‌گیرد و با این همه تنوع در بازی، معتقدم سطح کیفیت بصری بازی اعجاب برانگیز است.”)

تاخیرهایی که دیویژن دچار آن شد – به یاد داشته باشید که این بازی برای سال ۲۰۱۴ وعده داده شده بود- ممکن است به نفع این بازی تمام شوند. با وجود خوابیدن تب دستینی و تولید کننده‌ی آن بانجی که مشغول بهبود این بازی برای امسال است، عطش تازه‌ای برای این مدل از بازی‌های ادغامی وجود دارد و به نظر می‌رسد دیویژن توانایی رفع این عطش را داشته باشد؛ حتی برای مدتی کوتاه.

صبری بسیار طولانی‌ بوده است، اما نوبت، نوبت دیویژن است.